Grzechy, za które nie dostaniesz rozgrzeszenia. W Warszawie często zdarza się podczas spowiedzi, że ksiądz nie może rozgrzeszyć wiernego, nawet w sytuacji, gdy ten wyzna mu grzech, żałuje Wtam forumowiczów! Wracając samochodem, natchneła mnie jedna myśl. Jak to jest z ludzmi, ktorzy bedąc katolikami, nie dostali rozgrzeszenia od ksiedza. Czy ktoś z was spotkal sie z takim zjawiskiem? probował walczyć jakoś z tym? Co zachodzi w głowie takiego "grzesznika", ktory z jakichs powodów o Powód może bulwersować. Ksiądz podczas spowiedzi nie dał 10-latce rozgrzeszenia. Powód może bulwersować. Spowiedź święta od dawna budzi duże kontrowersje, a zwłaszcza, jeśli chodzi o wyznawanie grzechów przez najmłodszych. Dla dzieci konieczność opowiadania o swoich nawet niewinnych przewinieniach praktycznie obcemu Ksiądz Jarosiewicz udzielił konkretnej odpowiedzi. - Bardzo dziękuję za to pytanie. Z racji wyborów, których dokonała, żyjąc z nowym partnerem, żyje w związku niesakramentalnym, czyli w konkubinacie. Jak przyjdzie do spowiedzi, to kapłan nie tyle nie chce, co nie może dać rozgrzeszenia, bo ona wróci z powrotem do tego życia. 6. Cykl Klaudii Stabach. Dajemy kobietom wsparcie, na jakie zasługują. Do odpuszczenia win wymagany jest szczery żal za grzechy i mocne postanowienie poprawy, a Wiola przecież nie żałowała tego, że ma dziecko. Była zadowolona z faktu, że ksiądz przynajmniej zgodził się udzielić chrztu. Inne zdanie na temat odmowy sakramentu Ks. Piotr Jarosiewicz, asystent Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Diecezji Drohiczyńskiej (woj. podlaskie) W obecnej sytuacji, w której pani jest, to rzeczywiście ksiądz nie może dać rozgrzeszenia. Nie tyle nie chce, co nie może dać rozgrzeszenia – odpowiedział na pytanie użytkowniczki TikToka ks. Piotr Jarosiewicz, asystent Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Diecezji Wtedy ksiądz może ewentualnie dopytać, bo wie, że nie o pojedynczy grzech chodzi. Wtedy może też dopytać o postanowienie poprawy, na czym polega, i czy jest poprawa w stosunku do poprzedniego okresu. Może też nie dać rozgrzeszenia, skoro nie eliminujesz źródła pokus/grzechu, a jest to możliwe. Po to musi wiedzieć jak to jest często. Na e-mail poprzez który kontaktujecie się z nami, od razu przesyłamy propozycję terminu i godzin, kiedy będą sprawowane Msze święte. Następnie, po około 2 dniach od złożenia ofiary na nasze konto, przesyłamy ozdobne potwierdzenie odprawianych Mszy świętych, które zawiera poniższe informacje: Podaną intencję. W praktyce wyznacza on doświadczonych księży, którym daje prawo do rozgrzeszenia z aborcji, najczęściej są to proboszczowie. Gdy jest zagrożenie śmiercią, taka osoba też otrzyma KSIąDZ NIE CHCIAł JEJ DAć ROZGRZESZENIA. Spowiedź dzieci nie od dziś budzi kontrowersje. Wielu zadaje sobie pytanie, czy spowiadanie przez najmłodszych jest w ogóle konieczne, bo czym te mogłyby zgrzeszyć? Jedna z użytkowniczek Twittera podzieliła się swoją historią, kiedy jako 10-latka nie otrzymała od księdza rozgrzeszenia. cPAkET. Kapłan jako szafarz sakramentu pokuty może odmówić penitentowi rozgrzeszenia. W jakich okolicznościach i za jakie grzechy? Zajrzymy do dokumentów kościelnych. Prawo kanoniczne przewiduje bowiem kilka sytuacji, w których kapłan nie powinien bądź nie ma prawa udzielić odpuszczenia win. Należą do nich:1) Brak wewnętrznego przygotowania (tzw. dyspozycji) penitenta do przyjęcia sakramentu pokuty, tj. brak żalu za grzechy, postanowienia poprawy oraz gotowości do zadośćuczynienia. Jeśli spowiednik nie ma wątpliwości co do dyspozycji penitenta, a ten prosi o rozgrzeszenie, nie należy go odmawiać ani odkładać (KPK, kan. 980).Wątpliwości spowiednika mogą się pojawić, kiedy penitent ma problem z przyznaniem własnej winy albo pomniejsza ją, nie potrafi w czynie obiektywnie złym zobaczyć grzechu tudzież rozpoznaje grzech, ale go nie odrzuca, czasami przyznając wprost, że popełni go ponownie w przyszłości, kiedy nadejdzie ku temu okazja. Odpuszczenia win nie powinna otrzymać również osoba, która nie wykazuje chęci do naprawy szkód i krzywd, które swoim postępowaniem wyrządziła. Zwykle to właśnie brak dyspozycji powoduje odmowę rozgrzeszenia wiernym żyjących w związku niesakramentalnym. Wielu z nich nie postanawia bowiem rzetelnej poprawy – zmiany swojego życia, gdyż nie widzi nic złego w dotychczasowym postępowaniu, a to z kolei skutkuje uporczywym trwaniem w grzechu cudzołóstwa. Warto dodać, że w żadnym wypadku powodem do odmowy rozgrzeszenia nie może być wielkość tudzież liczba grzechów. 2) Wspólny grzech przeciwko 6. przykazaniu – jeżeli kapłan dopuścił się cudzołóstwa, nie ma prawa rozgrzeszyć osoby, z którą ów grzech popełnił. Zakaz ten obowiązuje pod groźbą ekskomuniki (KPK 1378, 1). Wyjątek stanowi niebezpieczeństwo śmierci:Rozgrzeszenie wspólnika w grzechu przeciw szóstemu przykazaniu Dekalogu jest nieważne, poza niebezpieczeństwem śmierci. (KPK, kan. 977) 3) Grzechy powodujące ekskomunikę i interdykt Osoby, na które nałożono interdykt bądź ekskomunikę, mogą być rozgrzeszone wyłącznie przez kapłanów, którzy posiadają stosowne upoważnienie (np. w rękach biskupów diecezjalnych leży decyzja, którzy kapłani spowiadający na ich terenie mogą uwalniać od ekskomuniki nałożonej za przerwanie ciąży). Niektóre grzechy – np. znieważenie postaci eucharystycznych bądź atak na papieża – skutkują karą ekskomuniki zarezerwowaną dla Stolicy Apostolskiej. W takim przypadku spowiednik powinien napisać w sprawie penitenta (oczywiście nie zdradzając jego tożsamości) do Watykanu. Watykan w odpowiedzi wysyła dekret zezwalający na rozgrzeszenie i dopiero wówczas winy zostają penitentowi upoważnienia nie dotyczy tzw. przypadków naglących. Jednym z nich jest niebezpieczeństwo śmierci – w sytuacji zagrożenia życia każdy kapłan może udzielić ważnego rozgrzeszenia, także z ekskomuniki i interdyktu (KPK 976).4) Złożenie fałszywego doniesienia o przestępstwie solicytacjiSolicytacją nazywa się nakłanianie penitenta przez spowiednika w trakcie spowiedzi do czynności seksualnych. Zgodnie z prawem kanonicznym osoba, która złożyła fałszywe doniesienie o tego typu przestępstwie, nie powinna być rozgrzeszona, dopóki nie naprawi wyrządzonych krzywd:Kto wyznaje w spowiedzi, że niewinnego spowiednika fałszywie oskarżył przed władzą kościelną o przestępstwo nakłaniania do grzechu przeciw szóstemu przykazaniu, nie powinien być rozgrzeszony, dopóki formalnie nie odwoła fałszywego doniesienia i nie wyrazi gotowości naprawienia szkód, jeżeli takie wynikły. (KPK kan. 982) Informator Grzech ciężki i lekki - co to jest? Jak je odróżnić?„Grzech jest wykroczeniem przeciw rozumowi, prawdzie, prawemu sumieniu; jest brakiem prawdziwej miłości względem Boga i bliźniego z powodu niewłaściwego przywiązania do pewnych dóbr. Rani on naturę człowieka i godzi w ludzką solidarność.” (Katechi... Co to jest zakon klauzurowy?Zakonami klauzurowymi nazywa się te zakony, w których obowiązuje zakaz wychodzenia na zewnątrz, tj. poza teren klasztoru. Określenie „klauzurowe” pochodzi od słowa „klauzura”, które oznacza:1) część klasztoru lub domu zakonnego, która jest zamknię... Co to są wypominki za zmarłych, jak napisać? WzórWypominki to jedna z form modlitwy błagalnej, którą – tak jak gregoriankę – odmawia się w Kościele katolickim za charakterystyczną wypominek jest poprzedzenie wspólnej modlitwy wiernych odczytaniem przez kapłana imion i nazwisk zmar... Ile trwa Msza Święta w niedziele i święta, dni powszednie?„Ile trwa Msza Święta?” to jedno z najczęściej zadawanych przez katolików pytań w Internecie. I jednocześnie jedno z tych najbardziej problematycznych…Przepisy kościelne w żaden sposób nie regulują czasu trwania Mszy Świętej ani nabożeństw. W Msza... Czym są rekolekcje?W katolicyzmie rekolekcje to kilkudniowe (bądź dłuższe) okresy poświęcane odkrywaniu własnej duchowości; odnowie duchowej. W osiągnięciu tej odnowy ma pomóc wiernym np. modlitwa, spowiedź, odosobnienie, milczenie, udział w wykładach, konferencjach... Co to jest post ścisły? Kogo obowiązuje?W Kościele katolickim post ścisły nie polega na głodówce, ale ograniczeniu spożywanych posiłków w ciągu dnia. Kogo obowiązuje? W jakie dni należy go wprowadzić i ile wówczas można zjeść?Post ścisły jest post ilościowym, który pozwala na spożycie j... Zobacz więcej Modlitewnik Zobacz więcej zapytał(a) o 17:55 Czy ksiądz może mi nie dać rozgrzeszenia? Mam takie grzeszki na sumieniu :(- nie chodziłam do kościoła i do spowiedzi- nie modliłam się - masturbowałam się- popełniłam próbę samobójczą- przeklinałam- kłamałam- dokuczałami chyba tyle ...Ksiądz może mi nie dać rozgrzeszenia ;( ?Jeżeli nie da to co mam zrobić?A jeśli na mnie sie wydrze, to co wtedy? Odpowiedzi Jeśli ksiądz będzie w porządku to nie będzie krzyczeć, wgl nie ma prawa bo każdy popełnia błędy a skoro się idzie do spowiedzi to oczywiste że się żałuje! :) Nie martw się. Qnat odpowiedział(a) o 17:57 Ksiądz może ci nie dać rozgrzeszenia ale czy za to to niewiem. julia564 odpowiedział(a) o 17:59 Nie... przecież on nie ma cię ochrzaniać tylko rozgrzeszyć i zadać ma się czego bać on (tak sądzę) ślubował ,że będzie przestrzegał tajemnicy spowiedzi czy jak to się nazywa sysia15 odpowiedział(a) o 17:59 Yyy nie powinnaś mówić swoich grzechów publicznie ale myślę że powinnien ci dać rozgrzeszenie Może nie, może tak. Zależy na jakiego księdza trafisz. blocked odpowiedział(a) o 18:08 Zależy na jakiego księdza trafisz. Powinien Ci dać rozgrzeszenie, ale wiesz jak to księża. Jeżeli Ci nie da, to podejdź do innego księdza. Ochrzanić Cię nie może, każdy popełnia błędy. Jeżeli jednak będzie mieć do Ciebie jakieś sapy, to poprostu pójdź do innego księdza, a do tamtego już nie chodź. EKSPERTKrytykoS odpowiedział(a) o 18:13 Najlepiej zrobisz, jeśli swoje grzechy wyznasz w modlitwie 6:6-12: „Gdy się modlisz, wejdź do swego pokoju i zamknąwszy drzwi, módl się do twego Ojca, który jest w ukryciu (...) ‚Nasz Ojcze w niebiosach, niech będzie uświęcone twoje imię (...) i przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczyliśmy winnym wobec nas’”.Ps. 32:5: „Grzech mój w końcu wyznałem tobie [Boże], a mego przewinienia nie zakryłem. Rzekłem: ‚Wyznam swe występki Jehowie’. A ty odpuściłeś winę moich grzechów”.1 Jana 2:1: „Gdyby jednak ktoś popełnił grzech, to mamy wspomożyciela u Ojca: Jezusa Chrystusa, prawego”. - nie chodziłam do kościoła i do spowiedzi- nie modliłam się - masturbowałam się- popełniłam próbę samobójczą- przeklinałam- kłamałam- dokuczałam+ wyznałam swoje grzechy publicznie w interneciepowinien ci dac rozgrzeszenie ale dokładnie nw bo z tym samobójstwem bd ciężko i wyznaniem grzechów też...Powodzenia przy konfesjonale:P blocked odpowiedział(a) o 18:27 Nie przejmuj się księdzem, nie spowiadasz się jemu, tylko swojemu Bogu, nieprawdaż? EKSPERTXdm odpowiedział(a) o 18:29 Te grzechy nie są powodem do nie dania Ci rozgrzeszenia pod warunkiem, że wypełniłaś poprawnie wszystkie 5 warunków sakramentu pokuty. Teoretycznie nie powinien nie udzielić rozgrzeszenia. Nie napisałaś jednak czy żałujesz za grzechy i chcesz coś z tym zrobić/nie robić. ♥Żєℓєк♥ odpowiedział(a) o 18:51 Jeśli bedzie u Ciebie AUTENTYCZNY żal za grzechy i postanoienei poprawy to da Ci. Kapłan może nei dac rozgrzeszenia gdy nie zalujesz, nie chcesz sie poprawic itp Wszyscy są dziecmi Bożymy kocha nas taki jakimi jestesmy jeśli powiesz księdzu prawde to napewno da rozgrzeszenie i dopusci Cb do najśw sakramentu ale licz se z pokutą blocked odpowiedział(a) o 16:43 możliwość nie dania rozgrzeszenia, ale to tylko naprawdę strasznymi Twoje dostaniesz na 100%, ja miałem DUŻO cięższe i odpuścił bez sprawa, nie pisz juz nigdy w internecie swoich grzechów.. Ci na pewno, ale odpowiadając na pytania iść do innego x. i się spytać czy możesz się u niego wyspowiadać, czy trzeba jechać do wydrze że słabo znasz to akurat nie dziwne, świat mówi tylko o złej stronie media mówiły o tym co dobrego robi Kościół, dziś mielibyśmy więcej wierzących niż bo znam z 20 księży i są to cudowni ludzie( i łamiąc stereotypy wcale nie są nudni, znam księdza skejta, i takiego który wali suchary, a inny uczy nas tańczyć i gra z nami np. w się. :) Skoli <3 odpowiedział(a) o 17:57 z tą próbą samobójczą to może być troche ciężko ale reszt jest wporzo mala27:* odpowiedział(a) o 17:57 Powinieen .. ale bedzie Ci kazania prawił pół godziny nawet jak nie da nic sie nie stanie bo boga nie ma Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub Ks. Dawid Pietras Wielki Post 2013 Berlin – rekolekcje KAZANIE NR 4 TEMAT: PRZESZKODY W ROZGRZESZENIU, SPOWIEDŹ GENERALNA Dziś chcemy omówić sytuacje, kiedy kapłan jest zmuszony do nieudzielenia rozgrzeszenia, ponieważ penitent nie spełnia warunków do ważności spowiedzi. Poruszymy również temat spowiedzi generalnej. Wielu myśli, że Bóg nie przebaczył, bo grzechy były za duże. Taki pogląd nie wchodzi w grę. Grzechy nasze giną w ogniu miłości Bożej jak iskra w wodach oceanu. Takie jest Boże miłosierdzie – nie zna granic. Jednak, żeby spowiedź była ważna, trzeba spełnić 5 warunków spowiedzi. Jeśli kapłan widzi, że penitent nie spełnia warunków, nie będzie rozgrzeszał, skoro wie, że będzie to nieważny sakrament. Wtedy wprowadziłby w błąd spowiadającego się, utwierdziłby go w grzechu i sam za to odpowiedział na sądzie przed Bogiem. Zdarzają się jednak, choć na szczęście rzadko, bardzo trudne niejednoznaczne sytuacje, w których kapłan musi sam decydować, czy dać rozgrzeszenie. Są to niełatwe decyzje, gdyż odpowiedzialność za zbawienie duszy wiernego jest ogromna. Stąd potrzeba wiele modlitwy o dobrych spowiedników na wzór św. O. Pio czy św. Vianney. Może się zdarzyć sytuacja, kiedy penitent zamknie swe serce na Boże przebaczenie. Taki stan rzeczy nazywamy GRZECHEM PRZECIWKO DUCHOWI ŚWIĘTEMU. Człowiek odwraca się plecami do Boga i nie chce przyjąć Bożego miłosierdzia. Wtedy spowiedź jest nieważna nawet mimo otrzymanego rozgrzeszenia. Spowiednik nie jest w stanie wniknąć w sumienie człowieka, trudno mu też o wszystko wypytywać. Jedynie wielcy mistycy mają dar czytania w sumieniach, jak św. O. Pio, który spowiadał przed śmiercią swojego ojca wymieniając wszystkie jego ciężkie grzechy. Polecam więc dwuczęściowy film: „Ojciec Pio”. „Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,23) – mówił Chrystus. Wsłuchajmy się we fragment kazania św. Jana Vianneya, który sam wielokrotnie nie udzielał rozgrzeszenia: „Ile mąk musiał ponieść Zbawiciel, ile wzgardy, jak boleśnie musiał umierać, by te słowa otrzymały skuteczną moc! A wy jesteście najczęściej tak ślepi, tak bezrozumni, że się wam wydaje, jakby to od księdza zależało danie lub wstrzymanie rozgrzeszenia. (…) Ten, kto szafuje Sakramentem Pokuty, jest tylko szafarzem łask i zasług Jezusa Chrystusa – dlatego musi je rozdzielać według ściśle przepisanych reguł. (…) Jeżeli je przekroczy, biada jemu samemu, biada również temu, którego prowadzi! Bo w takim przypadku ślepy prowadzi ślepego i dlatego obaj wpadną do piekła. Jeśli kapłan ze słusznych powodów odmawia wam rozgrzeszenia, to nie powinniście szemrać – on robi to z miłości do was i gorąco pragnie waszego zbawienia. Dopiero na Sądzie Ostatecznym dowiecie się, że dlatego tymczasem odmówił wam rozgrzeszenia, żebyście tym pewniej poszli do nieba. Nie szemrajcie więc nigdy w podobnym wypadku, natomiast podziękujcie Bogu i pracujcie usilnie nad swoją poprawą” (kazanie: O rozgrzeszeniu). Oczywiście spowiednik powinien wskazać penitentowi drogę wyjścia z sytuacji i uzasadnić, dlaczego nie może otrzymać rozgrzeszenia. Wielokrotnie sam dawałem penitentom moje opracowania, by pogłębili swoją wiedzę o tym sakramencie. Spróbuję teraz wyliczyć sytuacje, kiedy kapłanowi nie wolno udzielić rozgrzeszenia lub sakrament jest nieważny: Pierwsza sytuacja to BRAK WOLI DO POPRAWY, NAPRAWIENIA WYRZĄDZONEGO ZŁA I UNIKANIA OKAZJI DO GRZECHU. Np. penitent nie chce zrezygnować ze stosowania antykoncepcji, czy z pozamałżeńskiego cudzołożnego kontaktu z drugą osobą, nie chce podjąć praktyki uczestnictwa w każdej Mszy niedzielnej, nie ma chęci zerwania z grzechem czy nałogiem… Ponadto, jeśli jest to możliwe, nie chce usunąć tego, co do grzechu prowadzi. „Według Ojców Kościoła człowiek, który może krzywdę naprawić, a nie chce tego uczynić, nie zbawi się” (św. Jan Vianney). I tu mamy odpowiedź dlaczego osoby żyjące w związku niesakramentalnym nie mogą otrzymać rozgrzeszenia. Jezus w Ewangelii wyraźnie taki stan nazywa cudzołóstwem. Jeśli ten związek ma trwać dalej, nie ma tu zerwania z grzechem, spowiedź więc jest nieważna. Są to sytuacje wielokrotnie trudne i złożone. Są nawet duszpasterstwa dla związków niesakramentalnych. Kościół więc takich osób nie potępia, ale nie może ich dopuścić do sakramentalnej Komunii św., bo nagiąłby Boże prawo. Natomiast osoba po rozwodzie, kiedy żyje sama, a małżeństwa sakramentalnego nie da się już naprawić, może otrzymać rozgrzeszenie. Podobnie osoby żyjące w związku niesakramentalnym mogą skorzystać przed śmiercią z ostatnich sakramentów. Można też pomyśleć o stworzeniu tzw. „białego małżeństwa”. Kolejna sytuacja zachodzi wtedy, gdy PENITENT NIE ŻAŁUJE ZA GRZECHY LUB MA ZATWARDZIAŁE SERCE NA ZBAWIENNE NAPOMNIENIA. Brak żalu pozbawia ten sakrament sensu! Taki nierzadko próbuje wymusić rozgrzeszenie, dyskutuje ze spowiednikiem… co jest wyrazem pychy! Podobnie kiedy w sercu trwa NIEGASNĄCA NIENAWIŚĆ DO KOGOŚ, BRAK CHĘCI PRZEBACZENIA, GNIEW… Św. Jan pisze: „Każdy, kto nienawidzi swego brata jest zabójcą, a wiecie, że żaden zabójca nie nosi w sobie życia wiecznego” (1 J 3,15). Nienawiść jest więc murem, który odgradza nas od Boga. Podobnie z brakiem przebaczenia. W modlitwie Ojcze nasz modlimy się: „Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. W tym sakramencie Bóg nam przebacza, ile razy tylko przyjdziemy, a czy my przebaczamy innym? Trzeba jednak rozróżnić zranienie połączone z pragnieniem przebaczenia od radykalnej niechęci przebaczenia. Wielu z nas jest bardzo poranionych, stąd to wszystko trzeba nam konsultować ze spowiednikiem i prosić Ducha Świętego o łaskę przebaczenia. Zdarza się, że czasem ktoś PRZYCHODZI DO SPOWIEDZI TOTALNIE NIEPRZYGOTOWANY, jakby z biegu… bez rachunku sumienia, modlitwy… W rezultacie poda kilka grzechów, z reguły tych samych… zapomni o grzechach ciężkich… o ich ilości… spowiednik musi ciągnąć za język… Czy taka spowiedź jest ważna? Dalej, spowiedź jest świętokradzka, kiedy penitent ZATAI GRZECH CIĘŻKI LUB CELOWO UMNIEJSZA WINĘ, NIE PODAJĄC ILOŚCI GRZECHÓW CIĘŻKICH I ICH OKOLICZNOŚCI, JEŚLI MIAŁY WPŁYW NA WAGĘ GRZECHÓW. Kolejna sytuacja to ROZPACZ LUB WĄTPIENIE W ŁASKĘ PRZEBACZENIA. Tu przykładem jest Judasz Iskariota, który zwątpił w Boże przebaczenie. Penitent myśli, że jest zbyt wielkim grzesznikiem i tak zamyka swe serce na Boże miłosierdzie. A przecież Ofiara na Krzyżu wystarczy do zmazania wszystkich grzechów – jest objawem nieskończonej miłości Boga. Dla tych, co wątpią w Boże miłosierdzie niech pomocą będą słowa Chrystusa do św. Faustyny: „Napisz: - Jestem święty po trzykroć i brzydzę się najmniejszym grzechem. Nie mogę kochać duszy, którą plami grzech, ale kiedy żałuje, to nie ma granicy dla Mojej hojności, jaką mam ku niej. Miłosierdzie Moje ogarnia ją i usprawiedliwia. Miłosierdziem Swoim ścigam grzeszników na wszystkich drogach ich i raduje się Serce Moje, gdy oni wracają do Mnie. Zapominam o goryczach, którymi poili Serce Moje, a cieszę się z ich powrotu” (Dz 1728). A co z ukrzyżowanym łotrem, któremu Jezus obiecał raj (Łk 23,43)? Podobnie ŚWIADOMA NEGACJA LUB WĄTPIENIE W PRAWDĘ (DOGMAT) WIARY KATOLICKIEJ czyni spowiedź nieważną. Na przykład penitent nie wierzy w odkupieńczą śmierć Jezusa, istnienie piekła, moc spowiedzi lub nie zgadza się z etyką katolicką. Jak ma mu Bóg przebaczyć, skoro ktoś czyni się mądrzejszym od Stwórcy i nie uważa czegoś za grzech? Tak podważa Objawienie zawarte w Biblii i Tradycji, które dał prawdomówny Bóg. Podważa autorytet Boga! Kto podważa choć jedną prawdę, traci całą katolicką wiarę. „Kto zaś zachowuje Jego naukę, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała” (1 J 2,5). Spowiednikowi wolno również odmówić rozgrzeszenia, kiedy penitent NIE ZNA PODSTAWOWYCH PRAWD WIARY I OBOWIĄZKÓW SWOJEGO STANU. Wyraźnie o tym mówił św. Karol Boromeusz. Nie wolno dać rozgrzeszenia zwłaszcza, jeśli ta niewiedza wypływa z obojętności o zbawienie duszy. Czy ktoś, kto nie zna Dziesięciu Przykazań lub Przykazań Kościelnych może według nich żyć? Podobnie jawi się pytanie: Czy można dać rozgrzeszenie rodzicom, którzy przyzwalają córce np. na mieszkanie bez ślubu z chłopakiem? Chciałbym jeszcze wspomnieć o grzechach szczególnie ciężkich, które powodują zaciągnięcie kary ekskomuniki. Klasycznym przykładem jest tu grzech aborcji. Z tego grzechu nie może rozgrzeszyć każdy kapłan. W Polsce z aborcji rozgrzeszyć mogą: - księża dziekani i wicedziekani, - proboszczowie i administratorzy parafii, - kapłani spowiadający w kościele katedralnym, konkatedralnym i w sanktuarium, - przełożeni wyżsi i przełożeni domów kleryckich, instytutów życia konsekrowanego oraz kleryckich stowarzyszeń życia apostolskiego, - wszyscy spowiednicy (w czasie Komunii wielkanocnej, misji i rekolekcji; podczas wizytacji kanonicznej biskupa i odpustu parafialnego; z okazji spowiedzi narzeczonych, żołnierzy i więźniów; z okazji spowiedzi w szpitalach oraz chorych, którzy nie wychodzą z mieszkania, także kobiet w stanie błogosławionym; z okazji spowiedzi generalnych przynajmniej z okresu jednego roku). Natomiast grzechami zastrzeżonymi biskupowi są: - apostazja czyli odejście od wiary, - pobicie lub zabójstwo biskupa, - usiłowanie odprawiania mszy św. lub spowiedzi przez osobę, która nie ma ważnych święceń, - przynależność do stowarzyszeń walczących z Kościołem (np. masoneria, Świadkowie Jehowy…). Grzechami zastrzeżonymi Stolicy Apostolskiej są: - profanacja Najświętszego Sakramentu, - zdrada tajemnicy spowiedzi przez księdza, - rozgrzeszenie przez kapłana wspólnika w grzechu nieczystym, - przyjęcie przez księdza sakry biskupiej bez zgody papieża (dotyczy biskupa, który święci i wyświęconego). Teraz, Drodzy Bracia i Siostry, kilka słów na temat SPOWIEDZI GENERALNEJ. Zalecali ją św. Jan Złotousty (nazywa ją drugim chrztem), św. Karol Boromeusz, św. Wincenty a Paulo, papież Benedykt XI. Spowiedź taka obejmuje okres kilku lat, a nawet całego życia. Charakteryzuje się tym, że mówimy w niej grzechy już wyznane w poprzednich spowiedziach, czego zasadniczo nie powinniśmy robić. Spowiedź generalna pozwala oczyścić przeszłość, uwierzyć mocniej w Boże miłosierdzie i znaleźć jakąś główną wadę, która hamuje rozwój duchowy. Jest to takie spojrzenie na całe życie, na rozwój wiary lub może brak rozwoju wiary. Ja taką spowiedź przeżywałem przed wstąpieniem do seminarium, przed przyjęciem święceń diakonatu i święceń kapłańskich. Doświadczenie jest niezwykłe, bardzo oczyszczające sumienie, dające pokój w sercu i głębokie przeświadczenie, że Bóg wszystko przebaczył. Spowiedź taka leczy też zranienia przeszłości. Na taką spowiedź trzeba się z kapłanem umówić, gdyż potrzeba na nią trochę więcej czasu. Należy zrobić dokładny rachunek sumienia, zasadniczo z grzechów ciężkich. Na początku takiej spowiedzi należy zaznaczyć spowiednikowi, że jest to spowiedź generalna. Należy powiedzieć dlaczego do niej przystępujemy i z jakiego okresu. Spowiedź generalna jest konieczna: - Kiedy podejrzewamy, że poprzednie nasze spowiedzi są nieważne lub nawet świętokradcze [nie byliśmy dostatecznie przygotowani poprzez odpowiedni rachunek sumienia, zatajaliśmy jakiś grzech ciężki, nigdy nie podawaliśmy ilości grzechów ciężkich i okoliczności, jeśli wpłynęły na wagę grzechu – co znacznie umniejszyło winę w oczach spowiednika, skłamaliśmy przy spowiedzi, wątpiliśmy w Boże miłosierdzie, odbywaliśmy spowiedzi negując prawdy wiary albo moralności, czuliśmy nienawiść wobec kogoś lub radykalną niechęć do przebaczenia (nie mylić z żywymi zranieniami), nie zakładaliśmy poprawy po spowiedzi i naprawy uczynionego zła, nie było żalu za grzechy, spowiadaliśmy się u kapłana, który ma zakaz sprawowania sakramentów i wiedzieliśmy o tym]. Spowiedź tę zaleca się : - W przełomowych chwilach życia lub przy wstępowaniu w nowy stan np.: przed bierzmowaniem, święceniami, ślubem; - Dla tych, którzy stanowczo chcą zmienić swe życie i jeszcze wierniej służyć Bogu; - Dla tych, którzy jeszcze nigdy takiej spowiedzi nie przeżyli, zwłaszcza gdy czują pewien niepokój sumienia co do poprzednich spowiedzi; - Dla tych, którzy są bliscy śmierci (starość, śmiertelna choroba). Spowiedzi generalnej nie zaleca się dla: - Skrupulatów, bo może to pomnożyć jedynie ich skrupuły i powiększyć ich utrapienia z powodu wątpliwości, czy wszystko powiedzieli (skrupulat musi sobie uświadomić, że grzechy lekkie są gładzone przez wszystkie czyny pobożne, a przebaczenie w spowiedzi jest kompletne – z wszystkich grzechów); - Ludzi pobożnych, delikatnego sumienia, którzy raz już, i to niezbyt dawno, dobrze ją odprawili. Na temat tej spowiedzi możemy pobrać materiały z kaplicy chrzcielnej. Będzie to ogromny wysiłek ducha, ale owoce też będą obfite. Kończąc nasze rozważania, pragnę życzyć Wam, Drodzy Bracia i Siostry, owocnej spowiedzi wielkanocnej. Mam nadzieję, że ten niełatwy i delikatny temat sakramentu pokuty, stał się bliższy nam wszystkim. Pokochajmy ten niełatwy, ale wspaniały sakrament miłosierdzia. Korzystajmy często z tego zdroju Bożego przebaczenia, by poczuć na sobie uścisk kochającego Boga!

czy ksiądz może nie dać rozgrzeszenia